April 17,2012
Wala na si tatay. Wala na kaming Tatay na dadalawin at paiiyakin sa sobrang tawa. Wala na si Tatay na sumpungin. Wala na si Tatay na malambing at mapagmahal sa mga anak lalong lalo na sa mga apo. Wala na si Tatay na tatanggalan ko ng balbas at bigote. Wala na si Tatay na kukurot sa tagiliran ko. Wala na si Tatay.
Pero, maigi na kaysa makita pa namin syang nahihirapan dahil sa sakit. Masyadong maraming naituro si Tatay. Pagtuturong hindi sa salita kundi natuto kami dahil sa kanyang mga gawa, sa pagbibigay nya ng halimbawa.
Maraming maraming salamat sayo Tatay! Dahil sayo nagkaroon ako ng mga tita at tito na kagaya ng mga tita at tito ko ngayon. Lalo na ang pagkakaroon ko ng Mama na kagaya ni Mama. Salamat. Maraming salamat!
Tatay, nawala ka lang physically, pero ang mga ala-ala mo hindi kailanman matatabunan ng kung ano man. Mahal na mahal ka namin Tatay. Nag-iisa ka, wala kang katulad!
April 24,2012
Tatay’s interment.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento